نقطه سر خط؛ با...شمام! ( دنیای سبز من)

هیس

فوق العاده!
نویسنده : شهید گُمنام! ( افسانه طباطبایی مدنی/ بانویی از دیار سبز ) - ساعت ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٤/۱۸
 
قسمتی از مصاحبه با مهد رضایی در وبلاگ گفتگو با شاعران و نویسندگان  ششم تیر 89

مهدی رضایی هستم متولد اردیبهشت سال 62 و ساکن تهران

 در خانواده فقط شما نویسنده هستید؟

بله ولی پدرم خیلی بیشتر از من که می نویسم مطالعه دارد و اینکه همیشه پدرم را درحال مطالعه می دیدم تشویقی درجهت نویسنده شدن من بود. به خصوص که درکودکی برایم همیشه قصه می گفت و مادر بزرگ پدرم هم برایش قصه می گفته. وقتی به گذشته نگاه می کنم می بینم چاره ای جزنوشتن نداشته و ندارم.

آیا آرزو دارید پسرتان در آینده نویسنده مشهوری شود؟

آرزو دارم که انسان بزرگی بشود حالا اگر نویسنده شد که چه بهتر.

 چطور شد به فکر راه اندازی چوک افتادید؟

چوک یک اتحاد بود. یک روند و سیر صعودی . شاید آنطورها که دیگران انتظاردارند هم سیر صعودی نداشتیم ولی به هر حال این صعود نسبت به دیگران که نگاه می کنم خیلی بیشتر و بهتر بوده و همه اش مدیون نویسندگان کوشایی است که دراین انجمن همدیگر را یاری می کنند. درحال حاضر من به عنوان یکی از اعضای انجمن همیشه مدعی بوده ام که ما بهترین و فعال ترین انجمن مجازی را داریم و می گویم هر جای دیگری شما انجمن فعال تری می بینید معرفی کنید.

در این راه چه کسانی با شما همکاری کردند و آیا هنوز هم همکاری ادامه دارند؟

هیچ وقت یک انجمن توسط یک نفر صورت نمی گیرد درابتدا دوستان زیادی بودند که همگی همدیگر را می شناختیم و تصمیم گرفتیم که یک حرکت مستمر داشته باشیم تا بتوانیم قوی تر در عرصه نویسندگی ظاهر بشویم. متاسفانه بعد از شکل گیری هر کسی بنا به دلیلی کنار گیری کرد و من ماندم و مجید جنگی زهی ولی به جای دلسردی به کار خودمان ادامه دادیم و وقتی به خودمان آمدیم دیدیم که از سراسر ایران و حتی خارج از ایران مخاطب داریم و این برای ما مایه خوشحالی بود. خیلی ها که اصلا نویسنده هم نیستند و حتی کتاب خوان هم نیستند به وبلاگ ما سر می زنند و داستان ها را می خوانند. انجمن چوک می تواند مدعی این باشد که در این دنیای بی انتها چند نفری را به داستان خوانی علاقه مند کرده است.

توقع شما از انجمن داستانی چوک چیست؟

توقع ما فقط و فقط پیشرفت است. من همیشه گفته ام و بازهم می گویم انجمن چوک جای تفریح و خودنمایی و خیلی چیزهای دیگر نیست. ما درکنارهم هستیم تا معایب و قوت های خود را بهتر بشناسیم و هرکس که دراین راه ما را کمک می کند بی شک سپاسگذار او خواهیم بود.

مهدی رضایی ( از خود دبیر انجمن چه انتظاراتی دارد.)

 همیشه انتظاراتم فراتر از خودم بوده و به نظرم این خیلی خوب است چون باعث می شودکه همیشه درحال حرکت باشم تا انتظارات خودم را برطرف کنم. اما مشکل اصلی من انتظاراتی است که دیگران از من دارند. بعضی ها در ذهنشان از من  بت ساخته اند  و فکر می کنند که من همیشه باید خوب بنویسم و همیشه باید خوب راهنمایی کنم. اما من هم یک انسان هستم مثل انسان های دیگر که برای خوب بودن تلاش می کنند من هم  تلاش کنم.

 آیاچوک بهترین فرصت برای نقد بچه های داستان نویس است؟

درحال حاضر فکر می کنم بله. ما دچار خود شیفتگی نیستیم که بگوییم ما بهترین هستیم و دیگر هیچ. اصلا این طور نیست ما همیشه خودمان را در آینه دیگران می بینیم. از نویسندگان طراز اول گرفته تا مخاطبان جدید از همه نظر سنجی می کنیم و بیشتر نظرات درباره فعالیت چوک خوشبختانه مثبت است و اگر هم نقاط ضعفی داریم علت آن محدودیت است نه  کم کاری. شما ببینید چقدرسایت ادبی و داستانی هست. داستان منتشر می کنند بدون اینکه نظرات خاصی متوجه داستان ها بشود دوباره داستان های بعدی منتشر می شود. ولی در انجمن داستانی چوک این طور نیست نویسنده به هر حال کم یا زیاد متوجه نقاط ضعف خود می شود.